Home sweet home?

We zijn weer thuis. Na 100 dagen de wereld rond gevlogen te hebben, zijn we zondagochtend geland op Schiphol. Een beetje vreemd dat wel. Maar ook lekker. Thuiskomen in een schoon huis met verse bloemen. Slapen in je eigen bedjuh. Je eigen badkamer, die niet alleen schoon is, maar ook gewoon binnenshuis en die je met niemand hoeft te delen.

En dan blijkt pas hoe weinig er eigenlijk veranderd is en hoe alles gewoon hetzelfde is gebleven. De grootste verandering die ik tot nu heb kunnen constateren is de mogelijkheid om zelf je bonuskaart te scannen bij Albert Heijn (why? omdat het te lang duurt als de cassiere dat moet doen?? moet je eens in azie met de bus ergens naartoe gaan. tsk..). Verder lijkt alles hetzelfde gebleven, zelfs de stamgasten bij Kanaalzicht zitten nog (of alweer) op dezelfde plek. Ik heb ontsnappingsdrang.

Maar het is fijn om iedereen weer te zien en even gewoon te kunnen doen. En bij te praten. Voor degenen die we nog niet hebben gezien, de drie meest gestelde vragen tot nu toe:

“Was het leuk?”

Serieus? Wat voor antwoord verwacht je… “Niks aan”? πŸ˜‰ Tuurlijk was het leuk! Het was een amazing ride all along!

“Wat vonden jullie het mooiste?”

Lastige vraag omdat je niet de hele reis wil platslaan in drie hoogtepunten, maar de beste ervaringen zijn wat ons betreft (in chronologische volgorde):

1. Oost-Timor. Nog lang niet klaar voor toerisme en juist daardoor heel bijzonder. Met name het eiland Atauro en het plekje bij Mario waren heel speciaal: afgelegen, moeilijk te bereiken en een prachtig rif met talloze vissen voor de deur!

2. Paaseiland (Chili). Bijzonder vanwege de geschiedenis en de ligging (meest afgelegen eiland ter wereld), groot genoeg om je 4 dagen te vermaken en ondanks het toerisme behoorlijk ‘laid back’. En lekkere koffie πŸ™‚

3. San Pedro de Atacama (Chili). Midden in de Atacama woestijn en min of meer spontaan aan het programma toegevoegd. Wat een bizar landschap! We hebben hier 5 tourtjes gedaan en elke keer zagen we weer een totaal ander landschap. Onverwacht mooi en divers en het toeristendorpje San Pedro is best wel schattig.

“Ga je nu stoppen met de blog?”

Om eerlijk te zijn: ik weet het nog niet. Ik vind het bloggen best wel leuk (en blijkbaar heb ik fans!) en het gaat me makkelijk af. Ik denk ook dat er in Nederland genoeg is om over te schrijven. Maar in het echte leven heb ik ook een full-time baan, twee ondernemingen en een gezin dat op gezette tijden voorzien moet worden van eten en stapeltjes schoon wasgoed. Dus we gaan het zien. Zoals ze op tv zeggen: “stay tuned” πŸ™‚

Today is the day!

Yes! Eindelijk is het zover. Vamiddag om 16:15 vliegen we via Doha naar Singapore.

En wat doe je dan als de tijd tikt, je nog de laatste spullen moet inpakken, nog minstens 3 wasjes wilt draaien en het huis nog wilt opruimen…? Juist… procrastinating! Oftewel: uitstelgedrag.

En zo heb ik dus al wel nog iets voor het werk gedaan, loop ik doelloos rondjes in het huis terwijl Marc en Daan naar de bakker zijn voor een (voorlopig) laatste keer lekker ontbijten met zijn vieren, en zit ik nu heel erg op mijn gemakje dit te typen naast een berg ongevouwen was en een half-ingepakte tas.

Tsja… soms word ik ook wel een beetje moe van mezelf. πŸ˜‰

Je kunt het er maar druk mee hebben

Hoe langer je weggaat, hoe meer er geregeld moet worden. Met elke extra week vakantie en extra bestemming neemt de complexiteit van de beslissingen toe. In mijn geval uit zich dat vooral in de beslissingen die te maken hebben met inpakken. Met andere woorden: “wat trek ik de komende 14 weken aan!” 😱

Het helpt ook niet echt dat we de eerste 7 weken in de tropen zitten en daarna de winter binnen vallen. Op mijn paklijstje staan dus zowel shortjes, een bikini en flippers, alsook thermo ondergoed, een donsjack en een muts en handschoenen. Met een rugzak van slechts 46 liter wordt dat dus passen en meten..

Gelukkig leven we al zolang naar de reis toe dat ik elk item op de paklijst uitvoering heb kunnen overwegen. Inmiddels zijn dan ook de meeste dingen vervangen door een nieuwere, betere en vooral lichtere variant. En mijn inspanningen werpen zijn vruchten af: vooralsnog staat de teller op 9kg!

Who needs an excuse to shop? πŸ˜‰

Nog 16 nachtjes slapen

… en dan is het zover!

Toen ik 5 jaar geleden vakantiedagen ging sparen had ik slechs een vaag idee wat ik met al die vrije tijd zou gaan doen. Natuurlijk dacht ik aan mooie stranden, snowboarden en weer eens lekker lang op reis. In 2013 dacht Marc daar echter nog lang niet over na. Sterker nog… hij vond het hele plan absurd en overtuigde mij ervan dat hij toch echt niet zo lang mee zou kunnen gaan.

Een paar jaar later is hij er gelukkig langzaamaan aan gewend geraakt en in september 2017 hebben we de tickets geboekt voor onze β€œgrote reis”. En dan gaat alles ineens vrij snel en toch heel langzaam. De afgelopen maanden hebben we onze uitrusting compleet gemaakt, ons huis (en strandhuis) onderverhuurd, inentingen gehaald, en proberen we nog zoveel mogelijk werk te verzetten. De komende twee weken begint een race tegen de klok want er zijn natuurlijk nog 100 dingen te doen (papers submitten, huis opruimen, mensen zien) en veel te weinig tijd.

Nog 16 nachtjes slapen.. nog 7 dagen werken.. nog 15 items op het todo-lijstje afwerken.. en dan is het zover! Gaan we in 100 dagen een rondje om de wereld maken. πŸ™‚

Safari Desktop Picture